Ε.Ε.: Σφαγές τώρα, εμβολιασμός μετά;
Related Articles
Η συζήτηση για τη διαχείριση του αφθώδους πυρετού επανέρχεται δυναμικά, με τα επίσημα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δίνουν μια πιο σύνθετη εικόνα απ’ ό,τι συχνά παρουσιάζεται δημόσια.
Οι αποφάσεις της Ε.Ε. δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: η αντιμετώπιση βασίζεται σε αυστηρό συνδυασμό μέτρων, με σαφή ιεράρχηση.
Η βασική γραμμή: Υποχρεωτικές σφαγές
Σύμφωνα με το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις ζωονόσους, και ειδικά τον Κανονισμό (Ε.Ε.) 2016/429 (Animal Health Law) και τις εφαρμοστικές πράξεις του, η κύρια στρατηγική για τον αφθώδη πυρετό είναι η λεγόμενη «stamping out policy».
Αυτό σημαίνει πρακτικά:
- Υποχρεωτική θανάτωση όλων των ζώων σε μολυσμένη εκτροφή
- Δυνατότητα για προληπτική θανάτωση και σε γειτονικές εκτροφές
- Επιβολή ζωνών προστασίας και επιτήρησης
- Αυστηροί περιορισμοί στις μετακινήσεις
Τα μέτρα αυτά δεν είναι επιλογή των κρατών-μελών, αλλά νομική υποχρέωση στο πλαίσιο της ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής για τον έλεγχο των επιζωοτιών.
Ο εμβολιασμός: Όχι πρώτος, αλλά στο τραπέζι
Ωστόσο, τα νεότερα πορίσματα και συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνουν ότι η στρατηγική δεν είναι μονοδιάστατη.
Όπως αναφέρεται ξεκάθαρα, εάν η επιδημία δεν μπορεί να ελεγχθεί επαρκώς με τα υπάρχοντα μέτρα (σφαγές, ζώνες, περιορισμούς), ο εμβολιασμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο εργαλείο
Μάλιστα, προτείνεται ρητά:
- η ανάπτυξη εθνικών στρατηγικών εμβολιασμού
- είτε για έκτακτη (emergency)
- είτε για προληπτική/προστατευτική χρήση
ώστε, αν χρειαστεί, να εφαρμοστούν άμεσα χωρίς καθυστέρηση.
Ισορροπία ανάμεσα σε έλεγχο και ευελιξία
Η προσέγγιση της Ε.Ε. βασίζεται σε μια σταδιακή κλιμάκωση μέτρων:
- Πρώτο στάδιο: άμεση εξάλειψη μέσω σφαγών
- Δεύτερο στάδιο: ενίσχυση ελέγχων και επιτήρησης
- Τρίτο στάδιο (αν απαιτηθεί): εφαρμογή εμβολιασμού
Η λογική πίσω από αυτή τη στρατηγική είναι ότι ο αφθώδης πυρετός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και η καθυστέρηση στην εξάλειψή του μπορεί να έχει τεράστιες οικονομικές και υγειονομικές συνέπειες.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Για χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η πίεση στον κτηνοτροφικό τομέα είναι ήδη έντονη, η ευρωπαϊκή κατεύθυνση σημαίνει:
- Υποχρεωτική εφαρμογή των μέτρων σφαγής και περιορισμού
- Παράλληλη ανάγκη για σχεδιασμό εμβολιαστικής στρατηγικής
- Ετοιμότητα για γρήγορη μετάβαση σε εναλλακτικά εργαλεία, αν η κρίση κλιμακωθεί.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιλέγει μεταξύ σφαγών ή εμβολιασμού. Επιλέγει και τα δύο αλλά με σειρά προτεραιότητας. Οι σφαγές είναι το βασικό και άμεσο μέτρο. Ο εμβολιασμός είναι το εφεδρικό εργαλείο όταν τα πρώτα δεν επαρκούν
Αυτό που αλλάζει πλέον είναι ότι η Ε.Ε. αναγνωρίζει πιο ξεκάθαρα πως, σε συνθήκες κρίσης, ο εμβολιασμός δεν είναι ταμπού, αλλά μια ρεαλιστική επιλογή που πρέπει να είναι έτοιμη να εφαρμοστεί.








