Τεχνητή νοημοσύνη και μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Related Articles

• Το ενεργειακό κόστος απειλεί τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις
• Μικρές επιχειρήσεις, μεγάλα εμπόδια
• Αντίλογος ΜμΕ στο εργασιακό σχέδιο

Οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις στρέφονται ολοένα και περισσότερο στην Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως η πραγματική αξιοποίησή της παραμένει περιορισμένη. Σχεδόν 1 στις 2 επιχειρήσεις (45%) έχει ήδη δοκιμάσει λύσεις AI, αλλά μόλις το 9% διαθέτει οργανωμένη στρατηγική και σαφή διοίκηση ψηφιακού μετασχηματισμού. Το αποτέλεσμα είναι ένα εμφανές χάσμα ανάμεσα στο ενδιαφέρον και την ουσιαστική εφαρμογή.

Η έρευνα σε περίπου 400 επιχειρήσεις δείχνει ότι η ελληνική αγορά βρίσκεται σε μεταβατική φάση: η τεχνολογία αναγνωρίζεται ως εργαλείο ανάπτυξης, όμως λείπουν οι δομές, οι δεξιότητες και η εμπιστοσύνη για να περάσει από το στάδιο της δοκιμής στην καθημερινή λειτουργία.

Ενδιαφέρον υψηλό, ετοιμότητα χαμηλή

Οι επιχειρήσεις βλέπουν πλέον την Τεχνητή Νοημοσύνη ως μοχλό παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας. Οι βασικές εφαρμογές αφορούν:

• αυτοματοποίηση διαδικασιών,
• βελτίωση εμπειρίας πελάτη,
• μείωση λειτουργικού κόστους.

Παρά τη θετική στάση, η ωριμότητα παραμένει περιορισμένη. Το 50% δηλώνει ότι δεν διαθέτει επαρκείς γνώσεις, ενώ μόνο το 21% έχει συμμετάσχει σε εκπαιδευτικά προγράμματα. Οι περισσότερες επιχειρήσεις ενημερώνονται αποσπασματικά από το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ και όχι από εξειδικευμένες δομές.

Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες ζητούν πρακτική καθοδήγηση: σαφείς κανόνες, ενημέρωση για κόστος και νομοθεσία, case studies και δημιουργία ενός εθνικού AI Hub που θα στηρίζει την υιοθέτηση της τεχνολογίας.

Τα μεγάλα εμπόδια των ΜμΕ

Η έρευνα αναδεικνύει συγκεκριμένες αδυναμίες που μπλοκάρουν τη μετάβαση:

• Έλλειμμα δεξιοτήτων: οι μισές επιχειρήσεις δεν έχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία ή εξειδικευμένο προσωπικό.
• Απουσία οργανωτικής δομής: το 48% δεν διαθέτει υπεύθυνο ψηφιακού μετασχηματισμού, ενώ μόνο το 9% έχει θεσμοθετημένο ρόλο.
• Περιορισμένη ενσωμάτωση: η AI χρησιμοποιείται κυρίως σε marketing και εξυπηρέτηση πελατών, όχι σε παραγωγή, οικονομικά ή HR.
• Χρηματοδοτικοί περιορισμοί: οι περισσότερες ΜμΕ έχουν χαμηλό κύκλο εργασιών και επενδύουν με μεγάλη προσοχή.
• Ζητήματα εμπιστοσύνης: ανησυχίες για ασφάλεια δεδομένων, ηθικά διλήμματα και επιπτώσεις στην εργασία επιβραδύνουν τις αποφάσεις.

Παρότι το 58% βλέπει την AI ως ενίσχυση της εργασίας και όχι απειλή, η ανάγκη ανθρώπινης εποπτείας παραμένει βασική προϋπόθεση αποδοχής.

Το χάσμα υλοποίησης και η επόμενη μέρα

Οι προσδοκίες αυξάνονται: το 48% σκοπεύει να επεκτείνει τη χρήση AI μέσα στον επόμενο χρόνο, ενώ τα πρώτα αποτελέσματα κρίνονται κυρίως θετικά. Ωστόσο, χωρίς αλλαγές στις διαδικασίες, στα δεδομένα και στην εταιρική κουλτούρα, τα οφέλη παραμένουν αποσπασματικά.

Η μελέτη καταλήγει ότι η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ένα εθνικό “AI Playbook”, ένα πρακτικό σχέδιο δράσης που θα συνδέει:

• εκπαίδευση και ανάπτυξη δεξιοτήτων,
• ψηφιακές υποδομές,
• οργανωτική αναβάθμιση,
• κανόνες υπεύθυνης χρήσης.

Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον τεχνολογική επιλογή, αλλά στρατηγική ανάγκη για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Χωρίς γρήγορη προσαρμογή, το χάσμα μεταξύ φιλοδοξίας και πραγματικής αξιοποίησης κινδυνεύει να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ